Mijn eerste middag alleen met mijn toekomst schoonouders

Vandaag hoefde ik naar de fysiotherapeut gaan, want ik heb pijn op mijn rug sinds een of twee weken. De fysio zit in Zeeland, vlakbij het huis van Edwins moeder en vader. Edwins vader wilde mij oppikken hier in Eindhoven (een reis van rond 20 minuten), en dat Edwin kon mij ophalen na het werk. Mijn gesprek met de fysio was om 4uur, en ik was een beetje nerveus de hele morgen. Wat zal ik zeggen in de auto? Over wat gaan wij praten bij hun huis na de fysio gesprek? En hoezo?

Kijk, mijn Nederlands is nog niet zo goed. Jan ken een beetje Engels, maar Gerry ken geen Engels (nog niet, toch!). Wij gingen verbaasd zijn!

Wij babbelden, en wij vertelden verhalen ... ik pratte over mijn familie in Australia en wie had ik deze morgen ontmoet, en wat hebben Edwin en ik de vorige weekend gedaan. Gerry vertelde mij over goedkoop cadeautjes dat zij had voor de kleinekinderen gekocht, en Jan sprak over de Tweede Wereld Oorlog wanneer hij een kleine jongen was.

Ik was onder de indruk dat ik kon verstaan bijna alles! Ik was verbaasd! Zij waren verbaasd! Wij waren allemaal verbaasd! Wat een gezellig middag inderdaad! Ik denk dat want nu vertrouw ik meer in mezelf is het makkelijker voor mij om met Jan en Gerry te praten.

Edwin komde naar Jan en Gerrys huis, om lekker eten te eten, en Gerry alles hem vertelde. Edwin was echt trots op mij! Twee maanden geleden, dit was onmogelijk!

Dus, vandaag heb ik mijn eerste ervaring gehad om tegen twee personen alleen in Nederlands (en geen Engels) te praten.

Het zal niet de laatste keer zijn!
* Niemand heeft dit Nederlands bericht gecontrolleerd, dus zal er heelveel fouten zijn! Sorry!

My first afternoon alone with my future in-laws
Today I had to go to the physiotherpist because I've had a pain in my back for two weeks or so. The physio is in Zeeland, near Edwin's parents' house. Edwin's father wanted to pick me up here in Eindhoven (a trip of about 20 minutes), and for Edwin to pick me up after work. My appointment with the physio was at 4pm, and I was a bit nervous the whole morning. What will I say in the car? What shall I talk about at their house after the physio appointment? And how?

You see, my Dutch isn't so good yet. Jan knows a bit of English, and Gerry doesn't know any (not yet, of course!) We were going to be surprised!

We chatted and told stories .... I talked about my family in Australia and whom I had caught up with this morning, and what Edwin and I had done last weekend. Gerry told me about bargain presents she had bought for the grandchildren, and Jan told me about World War II when he was a little kid.

I was impressed that I could understand almost everything! I was suprised! They were surprised! We were all surprised! What a delightful afternoon indeed. I think that because I now have more confidence in myself, it is easier for me to talk to Jan and Gerry.

Edwin came to Jan and Gerry's house for a yummy dinner and Gerry told him everything. Edwin was truly proud of me. Two months ago, this would have been impossible!

So today I have had my first experience to speak to two people in Dutch only (no English).

It won't be the last time!
* No one has checked this Dutch message, so there are going to be lots of errors! Sorry!